W mniejszym stopniu mobilizacja Polonii francuskiej natomiast nikłe rezultaty (kilkusetosobowe grupy ochotników zamiast spodziewanych dziesiątków tysięcy) przyniósł zaciąg do PSZ prowadzony wśród Polonii w USA, Kanadzie i Ameryce Południowej.
Polskie Siły Zbrojne w ZSRR
Na podstawie umowy o pomocy w wojnie przeciw Niemcom hitlerowskim z 1941 oraz polsko-radzieckiej umowy wojskowej z 14 sierpnia 1941 utworzono Armię Polską w ZSRR (dowódca gen. Władysław Anders), której stan osiągnął w marcu 1942 ok. 70 tys. żołnierzy. W marcu i kwietniu oraz w sierpniu 1942 w porozumieniu z władzami radzieckimi ewakuowano PSZ w ZSRR do Iranu i następnie Iraku (ogółem ok. 78 tys. żołnierzy i ok. 35 tys. osób cywilnych).
Armia Polska na Bliskim i Środkowym Wschodzie Polska jednostka wojskowa walczyła także na Bliskim Wschodzie. Brygada Strzelców Karpackich brała udział w walkach w Syrii, Palestynie i w Egipcie. Od lipca 1941 uczestniczyła w operacjach na obszarze Libii (m.in. wsławiła się w obronie Tobruku), będąc w latach 1941–1942 jedyną jednostką wojsk lądowych PSZ zaangażowaną w działania bojowe.