Henryk Gotszalkowic (zm. 22 marca 1127 w Lüneburgu) – książę obodrycki panujący w latach 1105–1127, syn Gotszalka i Sygrydy, córki Swena II Estridsena, króla Danii.
Przejęcie władzy Po śmierci ojca wygnany przez księcia Kruta do Danii. W 1093 roku dzięki pomocy Duńczyków wrócił do kraju i kilka lat później, z poparciem części możnowładców, wymusił na księciu wydzielenie sobie, jako lennikowi, dzielnicy. W 1105 pod pozorem organizacji krucjaty do Ziemi Świętej zebrał armię i w trakcie uroczystości pożegnalnej, w porozumieniu z żoną Kruta — Sławieną, podstępnie zabił podstarzałego księcia i przejął władzę. Swoje panowanie rozpoczął od chrześcijańskiego ślubu ze Sławieną. Jeszcze przed zamachem, w zamian za pomoc w przejęciu władzy, uzgodnił z księciem saskim Magnusem uznanie przez państwo Obodrytów zwierzchnictwa księcia saskiego, zapłacenie olbrzymiego trybutu i zawarcie pokoju z Nordalbingami. Sposób przejęcia władzy oraz prosaska polityka nowego władcy niemal natychmiast wywołała bunt plemion we wschodniej i południowej części księstwa.