Gajowicka 122-126, 1927–1928: domy wielorodzinne i zajezdnia w Berlinie-Charlottenburgu, Knobelsdorffstr., 1928: fasada i wystrój sklepu perfumerii Scherk w Berlinie-Charlottenburgu, Kurfürstendamm (nie istnieje), 1928: osiedle Attilahöhe in Berlinie-Tempelhof (współpraca z Bruno Tautem i Franzem Hoffmannem), Attilastr., 1928: dom Wiertz w Berlinie-Dahlem, Patschkauer Weg, 1928–1930: dom parafialny wspólnoty ewangelickiej przy Matthiäuskirche w Berlinie-Steglitz, Schloßstr. 44, 1928–1931: żłobek w Elfenau w Bernie, Elfenauweg 68, 1928–1931: osiedle Schillerpromenade w Berlinie-Reinickendorf, znane lepiej jako „Białe Miasto” („Weiße Stadt“) (współpraca z Wilhelmem Büningiem, Bruno Ahrendsem i Ludwig Lesser). W lipcu 2008 osiedle „Białe Miasto” zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. 1929: przebudowa domu handlowego Dierig w Berlinie-Mitte, Spandauer Str. (nie istnieje), 1929–1930: budynek administracyjny Deutsche Krankenversicherung w Berlinie-Schöneberg, Innsbrucker Str. 26/27, 1929–1930: dom Flechtheim w Berlinie-Grunewald, Douglasstr.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Otto Rudolf Salvisberg · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.