W 1836 r. stworzył hutę żelaza w Zawadzkiem na lewym brzegu Małej Panwi. Od 1846 był posłem do parlamentu w Berlinie. 26 kwietnia 1853 r. żona hrabiego Eufemia zmarła w wieku 52 lat. W 1855 r. hrabia Renard sprzedał swoje zakłady nad Małą Panwią spółce "Minerva", zachowując w niej pakiet kontrolny akcji. 7 października 1855 r. w wieku 24 lat w czasie polowania na słonki zginął młodszy syn Andrzeja, Hipolit. Został on postrzelony przez swą siedemnastoletnią żonę Laurę z rodu Henckel von Donnersmarck. Hrabia Renard bardzo ubolewał nad śmiercią swojego syna. Hipolit Renard został pochowany w mauzoleum w parku obok zamku. W 1856 r. w kolonii Kąty (Staniszcze Wielkie, obecne Leśnictwo Dębie) hr. Andrzej Renard wybudował zamek myśliwski, w którym mieści się dziś Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci.
W 1856 r. nabył od siostrzenicy księcia Ludwika zu Anhalt-Koethen-Pless, Szarlotty von Stolberg–Wernigerode dla swojego syna Jana Marii Renarda (1829–1874) dobra sieleckie z istniejącymi zakładami przemysłowymi i zamkiem w Sielcu, które rozbudował. Jan, który pełnił funkcję konsula pruskiego w Wiedniu, zmarł 7 marca 1874 r..