Ze względu na stopień prefabrykacji i sposób dostawy wyróżnia się m.in. prefabrykację: komponentową (podzespoły i elementy, np. schody, stolarka, instalacje przygotowane w warunkach fabrycznych), panelową (elementy 2D, np. ściany/stropy jako panele – zwykle wymagające większego zakresu montażu i uszczelnień na budowie), modułową przestrzenną (volumetryczną, 3D – gotowe moduły obejmujące „zamkniętą” przestrzeń użytkową, np. moduły pokoi lub „pods” łazienkowe), hybrydową (łączenie rozwiązań panelowych i modułowych).
Zalety prefabrykatów: szybkość wytwarzania, szybkość montażu, powtarzalność i precyzja wykonania elementów, możliwość osiągnięcia dużych rozpiętości dzięki zastosowaniu w zakładach prefabrykacji i przez wyspecjalizowane ekipy montażowe technologii niemożliwych do zastosowania bezpośrednio na budowie, np: technologia sprężania konstrukcji stalowych, technologia sprężania betonu, technologia drewna klejonego itp., większa niezależność realizacji obiektu od warunków pogodowych (aczkolwiek montaż prefabrykatów również jest powiązany z warunkami meteorologicznymi), ograniczenie czasu prowadzenia robót w miejscu inwestycji (np.