thumb|240px|Cmentarz Rakowicki.Grobowiec Domańskich. Wawrzyniec Domański (ur. 10 sierpnia 1807 w Bodzentynie, zm. 3 grudnia 1860 w Krakowie) – polski lekarz weterynarii, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys W 1822 rozpoczął naukę w krakowskim Gimnazjum św. Anny, gdzie po kilku latach uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1831 ukończył kurs medycyny na Uniwersytecie Jagiellońskim, będąc jednocześnie (od 1830) adiunktem w katedrze chemii. Wkrótce wyjechał do Warszawy i w czasie powstania listopadowego był lekarzem-asystentem w szpitalu wojskowym w koszarach gwardii, za co umieszczono go na liście "nieprawomyślnych" wychodźców. Po powrocie do Krakowa 26 lutego 1833 rozpoczął przygotowania do uzyskania stopnia doktora medycyny i chirurgii na macierzystej uczelni; po złożeniu trzech rygorozów 28 kwietnia 1834 uzyskał dyplom na podstawie rozprawy De rachitide idem morbis vitisque ex eadem oriundis (Kraków 1834). Od roku akademickiego 1835/1836 był adiunktem w katedrze anatomii i fizjologii teoretycznej, prowadzonej przez prof. Antoniego Kozubowskiego.