Noc poślubna w biały dzień – polski dramat obyczajowy z 1982 roku w reż. Jerzego Gruzy.
Fabuła Grupa czterech geometrów przybywa do położonego na uboczu gospodarstwa rolnika Biernackiego. Aby uzyskać życzliwe przyjęcie gospodarza okłamują go, że dokonują pomiarów pod budowę ośrodka rekreacyjnego z czym związane będzie jego przymusowe wysiedlenie. Podstęp się udaje, chłop nie odmawia im niczego aby tylko inaczej wyrysowali plany. Jednak w nocy, podczas noclegu w stodole jeden z mierniczych znajduje broń z czasów wojny. Przybysze w zamian za milczenie żądają dużej sumy pieniędzy. Biernacki nie ma tyle, ani nic cennego na gospodarstwie. Ma jednak ładną córkę Małgosię, którą szef zespołu geometrów Magister postanawia wydać za najmłodszego z nich – Chudego. Widzi, że obydwoje od pierwszego wejrzenia „mają się ku sobie”. Szybko zorganizowane zostaje wesele, bez księdza i tylko z udziałem geometrów, Biernackiego i panny młodej. Na wpół prześmiewcze, na wpół poważne, kończy się pijaństwem mierniczych, z których dwóch gwałci Małgosię. Rozwścieczony i zrozpaczony Biernacki podpala gospodarstwo, a wszyscy czterej geometrzy uciekają, nie wiedząc, że wcześniej gospodarz dolał do weselnego bimbru metanol. Powoli zaczynają tracić wzrok i w końcu padają martwi.