thumb|240px|Grób na cmentarzu Junikowo w Poznaniu Sergiusz Leopold Schilling-Siengalewicz (ur. 17 kwietnia 1886 w Romanowie k. Lwowa, zm. 28 listopada 1951 w Poznaniu) – polski lekarz, specjalista medycyny sądowej, toksykolog, medyk sądowy; kierownik Katedr Medycyny Sądowej przy Uniwersytetach w Wilnie, Lublinie i Poznaniu, profesor medycyny sądowej na wymienionych uniwersytetach.
Życiorys Jego ojcem był prezes Sądu Okręgowego w Tarnopolu Tytus Schilling-Siengalewicz, a matką Malwina z Niemczewskich.
Do gimnazjum uczęszczał w Brzeżanach i Tarnopolu, w latach 1907–1912 studiował medycynę na Uniwersytecie Lwowskim (uczeń prof. Włodzimierza Sieradzkiego) i uzyskał doktorat wszech nauk lekarskich. Kontynuował naukę w 1914 roku jako stypendysta berlińskiego Instytutu Medycyny Sądowej.
Po wybuchu wojny został powołany jako lekarz do armii austriackiej i niebawem został w 1915 wzięty przez Rosjan w Przemyślu do niewoli. Jako jeniec został początkowo internowany w Omsku, a potem przeniesiony do małego miasta Isilkul w Kirgizji. Tam poznał młodą Rosjankę Natalię Sołowiową, z którą ożenił się w listopadzie 1917. W miasteczku i okolicach był jedynym lekarzem i kierował małym szpitalem.