Działalność w II RP W 1922 roku został skierowany na studia wyższe na Uniwersytet Jagielloński przez polskie organizacje niepodległościoweTamże, s.44.. W latach 1922–1925 studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, otrzymując tytuł magistra na podstawie pracy: „Hetman Mikołaj Kamieniecki”. Następnie pracował jako nauczyciel na Górnym Śląsku, gdzie został skierowany również przez polskie organizacje niepodległościowe. Uczył między innymi w niemieckim Gimnazjum w Chorzowie. Tam poświęcił się nauczaniu języka polskiego oraz pracy dydaktycznej z zakresu historii, wykładanej po niemiecku oraz nauczaniu języka polskiego. Był również nauczycielem w polskim Komunalnym Gimnazjum Koedukacyjnym im. Władysława Reymonta w Nowym Bytomiu; jego podpis widnieje, wśród innych bardzo licznych, pod Polską Deklaracją o Podziwie i Przyjaźni dla Stanów Zjednoczonych (uczczenie 150. rocznicy Deklaracji Niepodległości USA) z 1926 roku. W 1928 roku podjął nauczanie w Gimnazjum w Nowym Tomyślu koło Poznania. Następnie w gimnazjach: w Lublińcu koło Częstochowy i od 1936 roku aż do wybuchu wojny, w Pszczynie. Podsumowaniem tego okresu było nadanie mu w latach trzydziestych przez Prezydenta Ignacego Mościckiego, Honorowego Dyplomu Profesora Gimnazjalnego. Tytuł ten w II Rzeczypospolitej był nadawany szczególnie zasłużonym pedagogom.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Jucha · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.