Dahowie (, gr. Δάοι lub Δάαι) – nazwa istniejącej w starożytności konfederacji trzech plemion irańskich. Ich siedziby lokowane są na wschód od Morza Kaspijskiego. Posługiwali się językami z grupy wschodnioirańskiej.
Historia
Do pewnego momentu w dziejach nie wiemy zbyt wiele o Dahach z powodu niewielkiej liczby źródeł pisanych. Większa ilość informacji pojawia się w momencie zetknięcia się ze światem greckim i podboju Partii przez Parnów, jedno z plemion konfederacji, które to wydarzenie sprawia, że Dahowie wkraczają na scenę dziejów na kilkaset lat.
Pierwsza wzmianka o Dahach pojawia się w liście narodów zawartej w inskrypcji Kserksesa Wielkiego, zawierającej spis ludów i prowincji imperium Achemenidów. Dahowie, po staropersku Dāha, są tam wymienieni jako sąsiedzi Saków (Saka). Nazwa „Dāha” pojawia się także w Aweście (konkretnie w Jasztach), lecz nie jest pewne czy odnosi się do plemienia wspomnianego w inskrypcji Kserksesa.
Strabon w I wieku p.n.e. pisze w „Geographika” o Dahach, określając ich mianem „Scytów Dahajskich” (trzeba pamiętać, że w starożytności wiele ludów koczowniczych określano mianem Scytów, nawet jeśli miały niewiele wspólnego z właściwymi Scytami).