Oblężenie Weihaiwei – operacja zbrojna przeciw bazie morskiej Weihaiwei (dzis. Weihai), w trakcie trwania wojny chińsko-japońskiej. W Weihaiwei, po klęsce w bitwie u ujścia Jalu i zajęciu Lüshun schroniła się flota Beiyang. Zdobycie silnie umocnionej twierdzy zajęło Japończykom trzy tygodnie, a w jej następstwie zdobyli pozostałości chińskiej floty północnej.
Baza floty Weihaiwei, posiadające dogodny, naturalny port na północnym wybrzeżu półwyspu szantuńskiego, stanowiło, wraz z leżącym po przeciwnej stronie zatoki Bohai Lüshunem (Port Arturem), główną bazę tzw. Floty Północnego Oceanu (Beiyang), tworzonej od lat 1880. przez Li Hongzhanga. W 1889 roku zbudowano tam stację węglową, port remontowy, szpital i założono jedną z pierwszych w Chinach akademię morską.
Dla zabezpieczenia portu, baza została ufortyfikowana pod kierunkiem niemieckiego majora Constantina von Hannekena.