Badania były finansowo wspierane przez wojska lotnicze, ale ówczesny sekretarz obrony miał awersję do badań z obszaru matematyki. Dynamiczny to słowo z pozytywnymi skojarzeniami, a programowanie wydawało się bardziej do zaakceptowania niż planowanie. W 1957 roku Richard Bellman zastosował programowanie dynamiczne do sterowania optymalnego układami dyskretnymi, co ukazało jednocześnie, naturalny zwrot w podejściu do rozwiązywania problemów sterowania, który ma charakter historycznie wsteczny. Opracowana przez Bellmana procedura sprowadzała się do ogólnie nieliniowych schematów z zamkniętą pętlą sprzężenia zwrotnego.
W 1979 roku otrzymał IEEE Medal of Honor za „wkład w teorie sterowania i procesów decyzyjnych, szczególnie za stworzenie i zastosowanie programowania dynamicznego”.
W ciągu całej swojej kariery naukowej opublikował 619 artykułów i 39 książek w tym w ciągu ostatnich 11 lat życia ponad 100 artykułów (mimo że cierpiał w tym okresie na powikłania powstałe po przebytych operacjach mózgu).
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcie Richarda Bellmana
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Princeton Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wisconsin w Madison Kategoria:Amerykańscy matematycy XX wieku Kategoria:Amerykańscy teoretycy sterowania Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Nauczyciele akademiccy University of Southern California Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Stanforda Kategoria:Zmarli w 1984