Jednak prawdziwym przełomem w karierze młodego rastamana okazała się być znajomość z producentem Richardem „Bello” Bellem, który szybko poznał się na jego nieprzeciętnym talencie wokalnym i postanowił w niego zainwestować. Nakładem założonej przez siebie wytwórni Star Trail Records wydał kilka singli Anthony’ego: utwory takie jak „Raid Di Barn”, „Fire Pon Rome” czy „Repentance Time” w niedługim czasie podbiły serca słuchaczy. Szybko zdobyta popularność zaowocowała wydaniem w październiku 1996 roku debiutanckiej płyty So Many Things (w Europie album ukazał się pod nazwą Real Revolutionary).
Krążek zebrał znakomite recenzje, zaś kariera Anthony’ego nabrała tempa. Wbrew panującej w latach 90. w jamajskim dancehallu modzie na utwory „slacknessowe” (czyli o tematyce zbliżonej do naszego disco polo), najczęściej podejmował w swoich utworach tematy związane z religią lub problemami społecznymi, jak również ostro krytykujące polityków, niesprawiedliwość, nietolerancję i zło w ogóle (tzw. conscious ragga). Od tego czasu wydał ponad 20 solowych płyt oraz niemal drugie tyle wspólnych albumów z innymi sławami sceny reggae/dancehall (m.in.