Ofiarowanie Izaaka () – powstały w latach 1601–1602 obraz autorstwa włoskiego malarza epoki baroku – Caravaggia.

Historia obrazu Dzieło powstało na zamówienie kardynała Maffeo Barberiniego (późniejszego papieża Urbana VIII). Obraz znajduje się w zbiorach Galerii Uffizi we Florencji, eksponowany jest w Sala del Caravaggio. Wcześniejsza wersja Ofiarowania Izaaka tego artysty, znajdująca się w kolekcji Barbary Piaseckiej Johnson w Princeton, namalowana została w 1596.

Dzieło skatalogowane zostało w spisie inwentarzowym rodziny Barberinich w Rzymie. W 1812 poprzez dziedziczenie związane z wianem małżeńskim weszło do kolekcji Colonna di Sciarra. Do Galerii Uffizi trafił w 1917 jako dar Johna Fairfaxa Murraya.

Izaak sportretowany na obrazie zidentyfikowany został jako Cecco del Caravaggio. Malarz ten pojawia się na szeregu dzieł Caravaggia (m.in. Amor zwycięski z 1602–1603, Św. Jan Chrzciciel dziecięciem z 1602). Również anioł miał pierwotnie twarz Boneriego. Artysta w trakcie powstawania dzieła zmodyfikował rysy twarzy, by oglądający nie mógł łatwo zauważyć podobieństwa.