Chaszczak aldabrański (Nesillas aldabrana) – wymarły gatunek ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae). Był endemitem Seszeli.
Występowanie Gatunek ten występował endemicznie na wąskim pasie ziemi (0,1 km²) w północno-zachodniej części atolu Aldabra należącego do Republiki Seszeli. Na pozostałym obszarze atolu (o powierzchni 154 km²) nigdy nie stwierdzono obecności chaszczaka aldabrańskiego. Środowiskiem naturalnym tego gatunku był gęsty, kilkumetrowy busz na kamienistym podłożu, obfitujący w Pandanus tectorius, drzewo z rodziny pandanowatych.
Chaszczak aldabrański został odkryty w 1967 roku, a opisany w 1968 na podstawie samca, samicy i gniazda z trzema jajami. Od tego czasu aż do 1975 roku, kiedy Robert Prys-Jones z Muzeum Historii Naturalnej w Londynie zaobrączkował i sfotografował 6 okazów, nie dokonano żadnych obserwacji. Po 1977 roku widziano jedynie pojedyncze osobniki – ostatni raz w 1983 pomimo intensywnych poszukiwań w 1986 i w latach 2003–2004. IUCN oficjalnie uznała chaszczaka aldabrańskiego za wymarłego w roku 1994.