Później został radcą Sądu Krajowego Wyższego. W 1890 został mianowany radcą dworu przy Najwyższym Trybunale Sądowym i Kasacyjnym w Wiedniu. W 1895 przeszedł na emeryturę i powrócił do Krakowa.
Podczas pracy sądowej w Krzeszowicach został wybrany na członka Rady Powiatowej w Chrzanowie. W latach 1869–1871 należał do Towarzystwa Przyjaciół Oświaty w Krakowie. W latach 70. był członkiem Okręgowej Rady Szkolnej w Krakowie. Za publikacje historyczne nt. Krakowa otrzymał w 1877 z rąk cesarza Franciszka Józefa tytuł szlachecki "Edler" oraz przydomek von Wawel. Należał do Kasy Oszczędności Miasta Krakowa. Był członkiem Komisji Prawniczej Akademii Umiejętności. W latach 90. wybrano go członkiem honorowym Stowarzyszenia Biblioteki Polskiej. W 1892 był członkiem-założycielem krakowskiego Sokoła. W 1896 należał do grona zakładających Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa i wybrany został jego pierwszym prezesem.
Ogłosił około 3000 różnej wielkości prac z zakresu prawa, administracji i społeczeństwa. Publikacje te ukazały się głównie na łamach polskich i niemieckich czasopism fachowych.