Samica składa od 2 do 4 jaj w gnieździe umieszczonym tuż pod koroną drzewa Heliotropium foertherianum.
Pożywienie Trzciniak popielaty żywi się głównie owadami (muchami, ważkami) oraz niewielkimi jaszczurkami.
Zachowanie Większość czasu spędza żerując na ziemi bądź w niskich partiach drzew i krzewów. Jest gatunkiem osiadłym.
Status zagrożenia Ze względu na niewielką powierzchnię areału lęgowego (dwie wyspy mają łącznie 336 km²), trzciniak popielaty od 2009 roku uznawany jest przez IUCN za gatunek zagrożony (EN, Endangered). Badania sugerują, że jedna para zajmuje terytorium o wielkości od 1,8 do 2,3 ha. Biorąc pod uwagę fakt, że gatunek nie występuje na znaczących obszarach na obu wyspach oraz występuje rzadziej na obszarach z dużą ilością naturalnych wrogów, populację trzciniaka popielatego szacuje się na 2500–9999 dorosłych osobników.
Głównym zagrożeniem dla trzciniaków popielatych są introdukowane na wyspy szczury i koty oraz wypalanie terenów pod uprawę palm kokosowych powodujące degradację środowiska naturalnego.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Trzciniaki Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Taksony opisane przez Johna Lathama Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1790 roku Kategoria:Fauna Kiribati