Zasilanie Rezystancja skrętki żarnika lampy PAR w normalnej temperaturze (na zimno) jest około 17 razy mniejsza niż w stanie pracy (na gorąco). Teoretycznie zatem prąd rozruchowy może osiągać wartość 17-krotnie większa niż prąd znamionowy, by następnie wraz ze wzrostem temperatury żarnika zmniejszyć się do wartości znamionowej. W przypadku lamp dużej mocy, gdzie masa skrętki wolframowej jest stosunkowo duża, zjawisko to może trwać nawet 2 sekundy. W praktyce jednak przy zasilaniu prądem przemiennym prąd rozruchowy jest mniejszy, gdyż załączenie lampy rzadko wypada w czasie maksimum sinusoidalnego przebiegu prądu zasilania, a ponadto układ zasilania ma pewną impedancję, porównywalną z opornością zimnej skrętki. W praktyce więc maksymalny prąd rozruchowy wynosi Uz/Z, gdzie Uz jest napięciem zasilania, Z jest sumą rezystancji skrętki na zimno oraz impedancji układu zasilającego. Impedancja typowego układu zasilającego wynosi około 0,3 Ω i w takich warunkach zasilania przeprowadzane są laboratoryjne badania trwałości lamp.
Maksymalny prąd rozruchowy lampy jest wyznacznikiem wymaganych wartości prądu dla bezpieczników w obwodzie zasilania lamp. W każdym wypadku zasilania lamp PAR należy układ zasilający wyposażyć w odpowiednie bezpieczniki szybkiego działania.
Przypisy
Kategoria:Oprawy oświetleniowe