W zniesieniu 2–3 jaja.
Status zagrożenia IUCN uznaje trzciniaka bladego za gatunek narażony (VU, Vulnerable) nieprzerwanie od 2000 roku, kiedy został po raz pierwszy sklasyfikowany jako osobny gatunek. Taka ocena wynika z faktu, że ptak ten występuje tylko na jednej małej wyspie, gdzie istnieje ryzyko przypadkowego zawleczenia obcych gatunków, zwłaszcza drapieżnych ssaków (wyspa, choć odizolowana, bywa odwiedzana przez pasażerów i załogi statków). Liczebność populacji trzciniaka bladego w 1992 roku szacowano na 7200 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny. Na wyspie występuje zawleczony tu szczur polinezyjski (Rattus exulans) i jego drapieżnictwo jest główną przyczyną niepowodzenia lęgów. Jednak zagrożenie ze strony tego szczura nie jest na tyle duże, by przyczynić się do znaczących spadków liczebności, a oba gatunki współistnieją na wyspie Henderson prawdopodobnie od VIII wieku. W sierpniu 2011 roku przeprowadzono próbę całkowitego wytępienia tych gryzoni na wyspie, ale zakończyła się ona niepowodzeniem i już w 2013 roku populacja szczurów polinezyjskich wróciła do poprzedniego poziomu.