Zapas 100 ton węgla pozwalał im na pokonanie 2800 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 10 węzłów
W latach 1895−1898 okręty "Sharpshooter", "Sheldrake", "Seagull", "Spanker" i "Salamander" otrzymały nowego typu kotły wodnorurkowe.
Początkowo kanonierki typu Sharpshooter miały być uzbrojone podobnie jak typ Grasshopper w 4-calową (101,6 mm) armatę z zamkiem śrubowym BL, ale ostatecznie otrzymały one bardziej nowoczesną i szybkostrzelną (QF) armatę 4,7-calową (120 mm).
Zostały zastąpione typem Alarm.
NazwaStoczniaPołożenie stępkiWodowanieWejście do służbyStatusHMS „Sharpshooter”Devonportlipiec 1889 - sprzedany na złomHMS „Spanker”Devonport - sprzedany na złomHMS „Speedwell”Devonport - sprzedany na złomHMS „Seagull”Chathamstyczeń 1891 - zatonął po kolizjiHMS „Salamander”Chathamlipiec 1891 - sprzedany na złomHMS „Sheldrake”Chatham - sprzedany na złomHMS „Skipjack”Chathamlipiec 1891 - sprzedany na złomHMS „Boomerang”Armstrong Mitchell - sprzedanyHMS „Karakatta”Armstrong Mitchellluty 1891 - sprzedanyHMS „Plassey”Armstrong Mitchellluty 1892 - sprzedanyHMS „Assaye”Armstrong Mitchellluty 1892maj 1904 - sprzedanyHMS „Gossamer”Sheerness - sprzedany na złomHMS „Gleaner”Sheerness - sprzedany na złom
Bibliografia
Sharpshooter