Od 1945 do 1949 dyrektor warszawskiego Państwowego Muzeum Archeologicznego. W 1954 otrzymał stanowisko kierownika Zakładu Paleolitu Instytutu Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk. Wielokrotnie kierował pracami archeologicznymi, publikował liczne felietony i prace dydaktyczno-popularnonaukowe. Wykładał na Uniwersytecie Warszawskim. Należał do Polskiej Partii RobotniczejTadeusz Rutkowski, Na styku nauki i polityki. Uniwersytet Warszawski w PRL 1944–1989, [w:] Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego po 1945, red. Piotr M. Majewski, Warszawa 2016, s. 657..
29 października 1947 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi położone w zabezpieczeniu arcydzieł kultury polskiej”., członek honorowy Polskiego Towarzystwa GeologicznegoLista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego, stan na 31 stycznia 1971, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego Tom XL-1970, Zeszyt 3-4, Kraków 1971.
W 1915 ożenił się z Ireną z domu Scheur. Nie mieli potomstwa.
Zmarł w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B32-20-5).
Przypisy
Bibliografia
Juliusz Jerzy Malczewski, Cmentarz Komunalny (dawniej Wojskowy) na Powązkach, KAW RSW „Prasa-Książka-Ruch” Warszawa 1975, s.