Herman Idelson (Hermann Idelsohn, ros. Герман Вигдорович Идельсон, ur. 14 marca 1869 w Rydze, zm. 1944 w KL Stutthof) – łotewski lekarz psychiatra.
Syn kupca z Rygi. Po nauce w ryskim gimnazjum (1879–1888) podjął studia medyczne na Cesarskim Uniwersytecie Dorpackim. Studia ukończył w 1895 roku, w latach 1895 do 1897 był asystentem w uniwersyteckiej klinice psychiatrycznej u Władimira Cziża. W 1896 przebywał na stażu w klinice w Heidelbergu, w latach 1897 i 1898 w Berlinie, gdzie pracował w poliklinice neurologicznej Hermanna Oppenheima, klinice psychiatrycznej i chorób nerwowych szpitala Charité u Friedricha Jolly'ego i laboratorium bakteriologicznym Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma u Maxa Rubnera. W maju 1898 uzyskał tytuł doktora nauk medycznychBrennsohn I: Die Aerzte Livlands von den ältesten Zeiten bis zur Gegenwart ein biographisches Lexikon; nebst einer Einleitung über das Medizinalwesen Livlands. Mitau, 1905 s. 219 . W 1903 i 1904 roku pracował naukowo w Paryżu, w szpitalu Bicêtre u Pierre’a Marie. Po powrocie do Rygi praktykował jako psychiatra, w miesiącach letnich w uzdrowisku Ķemeri pod Jurmałą. W 1928 roku odznaczony Orderem Trzech Gwiazd.