Projektowana załoga okrętu miała wynosić 550 osób, później znacznie wzrosła w związku z pełnieniem przezeń funkcji jednostki flagowej, w chwili zatonięcia na pokładzie znajdowało się 715 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Ze względu na charakterystyczny wygląd i niknięcie przedniego pokładu pod wodą w trakcie żeglugi po wzburzonym morzu, pancernik otrzymał od marynarzy przydomek „kapeć” (The Slipper), zaś wraz z bliźniaczym „Sans Pareil” były nazywane „parą kapci” (The Pair of Slippers).

Przebieg służby thumb|HMS „Victoria” w suchym doku na Malcie Po odbyciu prób morskich, 19 marca 1890 roku „Victoria” została wcielona w skład Floty Śródziemnomorskiej, wówczas najsilniejszego związku operacyjnego Royal Navy, zastępując „Camperdown” w roli jednostki flagowej jej dowódcy, admirała Anthony’ego Hoskinsa. Po jego awansie na stanowisko Pierwszego Lorda Morskiego, od 15 października 1891 roku pełniła funkcję okrętu flagowego admirała George’a Tryona. Jej dowódcą został wówczas mianowany komandor Maurice Burke. Przez kolejne miesiące uczestniczyła w licznych manewrach, przeprowadzanych przez Tryona, opracowującego nowy system komunikacji pomiędzy jednostkami w szyku. 29 stycznia 1892 roku weszła na kamienistą mieliznę w pobliżu Platei na greckim wybrzeżu.