Ta część wsi liczy około 30 domów.
Przysiółek Łazy leży na południe od kościoła.
Historia Powstanie wsi Jako własność benedyktynów tynieckich występuje już Bieździedza w 1105 r. Bieździedza należy do najstarszych miejscowości Podkarpacia, jakie potwierdzają dokumenty pisane w Krakowie (maj 1123 – styczeń 1125) i wydane przez Idziego z Tusculum, legata papieskiego papieża Kaliksta II. Idzi, przeprowadzający legację w Polsce, za zgodą Bolesława Krzywoustego i syna Bolesława oraz biskupa krakowskiego Radosta zatwierdzał posiadłości opactwa benedyktynów w Tyńcu, wśród których były m.in. Bieździedza, Krajowice, Pilzno, Brzostek (Brestek), Klecie (Clececi), Dęborzyn (Doborin) i Szebnie . Miejscowości te musiały powstać znacznie wcześniej.
Helwigowie Bieździedzcy W 1311 r. właścicielem wsi Bieździedza był rycerski ród Helwigów herbu Grzymała. Hekwigowie wybudowali w tej miejscowości około 1320 r. pierwszy drewniany kościół, a w 1326 r. została powołana Parafia Świętej Trójcy w Bieździedzy. Do 1340 r. przez wieś prowadził królewski trakt z Kleci przez Sowinę, Bieździadkę do Jasła z odnogą na Zamek Golesz (Krajowice), przygotowany do wyprawy na Ruś Halicką. W 1357 roku został wystawiony przez Kazimierza Wielkiego akt lokacyjny dla braci: Krzesława, Erazma i Jana. W 1445 r.