thumb|Jedna z odzyskanych kart Graduał raciborski – księga liturgiczna powstała w nieznanej pracowni na przełomie XV i XVI w. dla klasztoru Dominikanów w Raciborzu. Stanowił unikatowy w skali Śląska przykład malarstwa książkowego z tego okresu. Graduał składał się ze 166 kart, w tym 19 bogato zdobionych. Zaginął w 1945 roku w niewyjaśnionych okolicznościach. Dwie karty graduału odnaleziono w listopadzie 2004 roku na aukcji w Londynie i sprowadzono w czerwcu 2005 roku do raciborskiego muzeum.

Do czasu sekularyzacji klasztoru w 1810 graduał znajdował się w klasztornej bibliotece, później trafił do skarbca kościoła farnego, gdzie przechowywany był aż do zaginięcia. W listopadzie 2004 na dwie karty księgi natrafiła Dorota Gabryś z Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu. Były one wystawione na aukcji domu aukcyjnego Sotheby’s, podpisane jako pochodzące z graduału oświęcimskiego. Informacją o interesującym przedmiocie wystawionym na aukcję podzieliła się z Januszem Spyrą z Muzeum Śląska Cieszyńskiego. Ten jednak miał wątpliwości co do pochodzenia kart, którymi podzielił się z Jerzym Gorzelikiem i Bogusławem Czechowiczem.