Szkoła Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej - szkoła Wojska Polskiego kształcąca kandydatów na oficerów artylerii przeciwlotniczej powstała w 1937 w Trauguttowie koło Brześcia nad Bugiem.
Na skutek rozwoju lotnictwa w państwach sąsiednich kwestią niezwykle ważną stała się obrona przeciwlotnicza obszaru kraju i wojsk. W 1934 została uchwalona ustawa z dnia 15 marca 1934 o obronie przeciwlotniczej i przeciwgazowej (Dz.U. RP nr 80, poz. 742). Rozkazem MSWoj z 15 kwietnia 1934 w Biurze Ogólno-Organizacyjnym utworzono Wydział Obrony Przeciwlotniczej. Biuro do wiosny 1935 opracowało nowe instrukcje plot. W 1936 utworzono Inspektorat Obrony Powietrznej Państwa, dekretem Prezydenta RP z 4 lipca 1936 jako organ Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych. Tworzenie obrony plot wymagało m.in. kształcenia oficerów o tym profilu. W tym celu utworzono Szkołę Podchorążych, uczelnię o dwuletnim profilu kształcenia. Szkoła nie rozwiązywała jednak problemu. Postęp w szkoleniu kadr plot. dokonał się dopiero w 1938, kiedy to w Brześciu utworzono Centrum Wyszkolenia Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwgazowej, w skład którego weszła Szkoła Podchorążych. Obsada personalna szkoły Pokojowa obsada personalna szkoły w marcu 1939 roku: komendant – ppłk inż. Kruszyński Tadeusz Marian adiutant – p.o. kpt.