3 Dywizja Kawalerii (niem. 3 Kavalerie-Division) – niemiecka jednostka wojskowa kawalerii podczas II wojny światowej
W styczniu 1943 r. na centralnym odcinku frontu wschodniego został sformowany Reiter-Verband "Boeselager" pod dowództwem płk. Georga Freiherr von Boeselagera. Liczył cztery szwadrony kawalerii, pochodzące z 6, 34, 35 i 102 Dywizji Piechoty. Wchodził w skład Grupy Armii "Środek". W lutym przydzielono do niego 300-osobowy oddział konny złożony z Kozaków i szwadron kawalerii z 15 Batalionu Uzupełnieniowego. Od połowy marca niemieccy kawalerzyści zwalczali partyzantów w rejonie Smoleńska. Pod koniec marca został dołączony 3 szwadron konny broni ciężkich (ciężkie karabiny maszynowe, moździerze i działka bezodrzutowe) ze 102 Batalionu Szybkiego. Na ich bazie powstały bateria artylerii i szwadron łączności. W marcu/kwietniu Reiter-Verband "Boeselager" został przekształcony w Kavallerie-Regiment "Mitte". W jego skład weszły szwadrony kawalerii z 31, 52, 86, 87, 98, 129, 131, 260, 330 i 331 Dywizji Piechoty. Na początku maja pułk składał się ze sztabu, 9 Szwadronu Szkoleniowego, 13 Szwadronu Broni Ciężkich, 14 Szwadronu Łączności, bateria artylerii lekkiej, 1 Batalion Sztabowy, 1, 2, 3, 5, 6 i 7 Szwadronów Kawalerii oraz 4 i 8 Szwadronów Ciężkich.