Ponad śnieg bielszym się stanę Stefana Żeromskiego (29 listopada 1919), Inauguracja Teatru Reduta W małym domku Tadeusza Rittnera (17 lutego 1920) Papierowy kochanek Jerzego Szaniawskiego (12 maja 1920) Fircyk w zalotach Franciszka Zabłockiego (16 października 1920) Pomsta (Skąpany świat) Władysława Orkana (26 listopada 1920) Wojna i miłość Włodzimierza Chełmickiego (2 lutego 1921) Przechodzień Bohdana Katerwy (5 kwietnia 1921), sukces frekwencyjny Reduty Balwierz zakochany – fantazja poetycka Zygmunta Kaweckiego (14 lipca 1921) Wytworny szachraj (Ewa) Jerzego Szaniawskiego (3 grudnia 1921) Czupurek Benedykta Hertza (13 stycznia 1922) Ulica dziwna Kazimierza Czyżowskiego (23 lutego 1922), najodważniejszy eksperyment warszawskiej Reduty Judasz Kazimierza Przerwy-Tetmajera (23 maja 1922) Pastorałka Leona Schillera (24 grudnia 1922) Wielkanoc. Historia o Męce Najświętszej i Chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim w 3 sprawach w opracowaniu dramaturgicznym i reżyserii Leona Schillera (2 kwietnia 1923) Turoń Stefana Żeromskiego (24 kwietnia 1923) Samobójstwo Józefa Poremby (27 grudnia 1923) Wielkanoc Reduty przed kościołem św.