thumb|Rysunek z opisu patentowego zgłoszonego 8 października 1932 r. Wyrzutnik bomb Świąteckiego – wyrzutnik bomb, masowo stosowany podczas II wojny światowej w bombowcach polskich i alianckich.
Historia Wyrzutniki bombowe działały według systemu opracowanego w 1923 roku przez polskiego inżyniera i wynalazcę Władysława Świąteckiego, który opatentował go w wielu krajach. Od 1930 roku wynalazca produkował go samodzielnie we własnej wytwórni w Lublinie, stale ulepszając konstrukcję. Pierwszy raz wyrzutnik zastosowano w Polsce już w 1925 roku. M.in. wyrzutniki Świąteckiego montowała w samolotach importowanych Cant Z-506B polska Marynarka Wojenna. Od 1937 roku Świątecki sprzedawał licencje na wynalazek do Francji – do Gardy oraz do Włoch – do Caproni. Ofertę montażu swoich wyrzutników Świątecki złożył do projektowanego przed wojną polskiego samolotu bombowego PZL.37 Łoś, ale jej nie przyjęto ze względu na tarcia personalne pomiędzy wynalazcą a Dowództwem Lotnictwa. Zamiast tego zastosowano w Łosiu wyrzutniki opracowane przez PZL z zamkami Alcana, które często ulegały awariom i wymagały wielu kosztownych przeróbek. Ostatecznie w samolocie zastosowano elektryczne automaty bombardierskie Świąteckiego P-37A, umożliwiające jedynie zrzut mechaniczny.