W dniu 8 czerwca 1942 roku został wyznaczony na dowódcę 1 Batalionu Rangersów i rozpoczął jego tworzenie na podobnych zasadach jak brytyjskie oddziały komandosów. Jako początek istnienia oddziału uznano dzień 19 czerwca 1942 roku. Następnie jako dowódca tego batalionu wziął udział w operacji Torch, podczas której dowodził desantem w rejonie portu Arzew. Następnie, od lutego do maja 1943 roku, uczestniczył w walkach na terenie Tunezji.
Po zakończeniu kampanii tunezyjskiej otrzymał polecenie stworzenia dalszych jednostek rangersów i 21 czerwca został dowódcą zgrupowania rangersów w Afryce Północnej, składającego się z 1, 3, 4 batalionu rangersów i 83 Chemical Mortar Battalion, oznaczonego jako Ranger Force, a nieoficjalnie zwanego Darby’s Rangers. Dowodził tym zgrupowanie w czasie walk na Sycylii, podczas desantu pod Salerno i desantu pod Anzio.
W dniu 16 lutego 1944 roku został dowódcą 179 pułku piechoty 45 Dywizji Piechoty, a następnie w kwietniu 1944 roku wrócił do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował w Wydziale Operacyjnym w Sztabie Generalnym Departamentu Wojny.
W dniu 29 marca 1945 roku na własną prośbę powrócił do Włoch, gdzie został zastępcą dowódcy 10 Dywizji Górskiej.