Następnie wstąpił do 13 pułku piechoty w randze majora, co miało miejsce dnia 5 lutego 1831 roku. Bogusławski brał udział, w dniach 6-7 września 1831 roku, w krwawej obronie Warszawy przed wojskami feldmarszałka Iwana Paskiewicza. Jego pułk wsławił się bohaterską obroną Rogatek JerozolimskichB. Gembarzewski, Materiały do historyi i działań pułków kaliskich w powstaniu listopadowem, [w:] „Ziemia Kaliska”, nr 8-9/1930, s. 242-243.. 21 września tego roku Bogusławski został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari. Potem został przeniesiony do 10 pułku piechotyi. Po upadku powstania nie kontynuował służby wojskowej.
Zobacz też Ostoja, herb szlachecki Ród Ostojów (Mościców) Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja
Przypisy
Bibliografia A. Boniecki, Herbarz Polski, Warszawa 1889-1913. R. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego t.1 s. 223, Warszawa 1995. R. Bogusławski, Major Stanisław Bogusławski, żołnierz z Ziemi Sieradzkiej, "Na Sieradzkich Szlakach" 3-4/2006. R. Bogusławski, Major Stanisław Bogusławski, żołnierz z Ziemi Sieradzkiej – uzupełnienie, "Na Sieradzkich Szlakach" 1/2007. R. Bogusławski, Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja.