W latach 1963 – 1971 odbył wiele podróży do Turcji, Kolumbii i USA w celu jakościowej kontroli drewna egzotycznego do produkcji oklein. Przewodził wspólnym działaniom kadry inżynieryjno-technicznej oraz powiatowych władz politycznych na rzecz zakończonej sukcesem budowy wydziału płyt wiórowych i zakładu mebli, co uczyniło z hajnowskich zakładów drzewnych kombinat kompleksowego przerobu drewna. Wykorzystywane w nim nowoczesne metody produkcji i organizacji sprawiły, że Hajnowskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Drzewnego stało się zapleczem dla wielu prac badawczych Wydziału Technologii Drewna SGGW w Warszawie. W roku 1981 przeszedł na emeryturę.
Działalność społeczna i polityczna Działał w powiatowej i wojewódzkiej radzie narodowej, Froncie Jedności Narodu i spółdzielczości. Przewodniczył społecznemu komitetowi budowy szpitala miejskiego, liceum ogólnokształcącego i technikum drzewnego w Hajnówce. Wziął czynny udział w odnowie życia politycznego w kraju po 1956 roku. Był przewodniczącym rady robotniczej, członkiem pierwszej delegacji, która została skierowana przez Polskę do Jugosławii w celu zapoznania się z działalnością tamtejszych rad robotniczych. W wyniku inspiracji tą działalnością razem ze współpracownikami uruchomił tzw. produkcję uboczną. Było to wytwarzanie galanterii drzewnej i mozaiki podłogowej z odpadów drzewnych.