W 1633 roku rozgorzał ponownie zwrócony przeciw Persji front kaukaski, gdzie rządzone przez króla Tejmuraza gruzińskie królestwa Kachetia i Kartlia przeciwstawiły się zwierzchności Safawidów. W 1634 roku gruziński przechrzta Rostom Chan został wysłany przez szacha by ujarzmił oba państwa. Tejmuraz został pokonany, jednak zdołał uniknąć niewoli i uszedł do Imeretii. W przyszłości, w 1638 roku, Tejmuraz odzyskał tron królestwa Kachetii, a nawet zdołał sprawić, by Persja uznała ten fakt.
W 1635 roku sułtan Murad IV, idąc za przykładem swych wojowniczych przodków, objął osobiste dowództwo na armią. Turcy 8 sierpnia zdobyli Erywań, a następnie złupili Tebriz. Zwycięski sułtan wrócił do Konstantynopola, by odbyć triumf, jednak jego zwycięstwa przyniosły krótkotrwałe owoce. Wiosną 1636 roku szach Safi I odzyskał Erywań, a następnie pokonał armię turecką. Ponowne propozycje pokojowe Persji zostały odrzucone, a w 1638 roku sułtan Murad IV osobiście poprowadził armię turecką na Bagdad. Miasto padło w grudniu po 39-dniowym oblężeniu, co sprawiło, że Turcja odzyskała kontrolę nad Irakiem. Wkrótce potem nawiązane zostały rozmowy pokojowe.