Zalety ścian szczelinowych to przede wszystkim: skrócenie czasu realizacji oraz optymalizacja kosztów realizacji inwestycji poprzez zastosowanie jednej konstrukcji spełniającej funkcję docelowego elementu budynku, zabezpieczenia stateczności ścian wykopu budowlanego i przeciwfiltracyjnej przegrody pionowej, możliwość wykonywania głębokiego wykopu w bezpośrednim sąsiedztwie granicy działki budowlanej i istniejących budowli (ok. 30 cm od lica istniejących obiektów), mała uciążliwość wykonywanych robót dla otoczenia – niski poziom hałasu oraz brak wibracji przy jej wykonaniu.
Historia Najstarsze próby dotyczące możliwości wykorzystania w budownictwie tej technologii datowane są w okolicach roku 1948, a pierwsze zastosowanie tej metody nastąpiło w trakcie budowy metra w Mediolanie w latach 50. Według innych źródeł, pierwsza ściana szczelinowa została wykonana we Francji w 1955 roku. Ówcześnie znaną metodą prowadzenia wykopu szczelinowego była metoda przeciwprądu: wykop był wypełniany płuczką, odspojenie gruntu następowało przy pomocy dłutującego lub obrotowego ostrza, urobek wynoszony był płuczką na tyle szybko, że mijał prowadnice wiertnicy. W tym czasie chwytaki na linach miały bardzo małą wydajność kopania oraz były niesterowne, co ograniczało ich zastosowanie do płytkich wykopów. W latach 60.