Energia wyzwolona z przemiany jąder helu w cięższe pierwiastki jest olbrzymia, energia kinetyczna cząstek jest większa od energii wiązania grawitacyjnego gwiazdy, przez co wszystkie cząstki mogą rozlecieć się w przestrzeni, eksplozja rozrywa całą gwiazdę, nie pozostawiając po niej nic w centrum, w przeciwieństwie do przemian przebiegających w innych warunkach, w wyniku których po gwieździe pozostaje gwiazda neutronowa albo czarna dziura.
W wyniku gwałtownych przemian jądrowych powstaje dużo ciężkich jąder (metali), znaczna część materii jądra gwiazdy zostaje przemieniona w radioaktywny izotop niklu 56Ni, z którego w procesie dalszego rozpadu powstaje ostatecznie stabilny izotop żelaza (56Fe). Szacuje się, że w wybuchu SN 2006gy około 40M☉ zostało wyrzucone w przestrzeń kosmiczną jako 56Ni. Znaczny udział 56Ni w pozostałościach tego typu supernowej i jego rozpad promieniotwórczy ma wpływ na zależność czasową zaniku promieniowania po wybuchu supernowej.