Pulsacje tego typu mogły być odpowiedzialne za zmiany jasności Eta Carinae w 1843 r., chociaż wyjaśnienie to nie jest powszechnie akceptowane.
Gwiazdy o masie 130 do 250 mas Słońca Dla gwiazd o masie 130 - 250 mas Słońca, może wystąpić supernowa wywołana niestabilnością tworzenia par. W tych gwiazdach temperatura może osiągnąć wartość umożliwiającą tworzenie par. Ciśnienie jest wystarczające, aby fuzja jądrowa rozprzestrzeniała się w formie eksplozji termojądrowej i w ciągu kilku sekund spalić całe jądro. Ilość energii cieplnej (kinetycznej jąder atomowych) uwolnionej w fuzji jądrowej jest większa niż grawitacyjna energia wiążąca gwiazdę, stabilność jest całkowicie zakłócona. Cząstki tworzące gwiazdę rozlatują się w przestrzeni nie zostawiając czarnej dziury ani gwiazdy neutronowej.
Gwiazdy o masie większej niż 250 mas Słońca Gdy masa gwiazdy przekracza 250 mas Słońca, temperatura w jej wnętrzu może wzrosnąć do około 2*1012 K, fotony o energii 2,22 MeV są pochłaniane przez jądra atomowe w procesie fotodezintegracji.