Odznaka trzyczęściowa, tłoczona w tombaku i emaliowana.
14 września 1932 roku minister spraw wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski wprowadzając „zmiany w umundurowaniu dla oficerów, podoficerów i szeregowców”, nałożył na żołnierzy Batalionu Morskiego obowiązek noszenia na naramiennikach kotwicy, według wzoru ustalonego w 1924 roku dla personelu Morskiego Dywizjonu Lotniczego (dla oficerów – srebrnej, haftowanej, a dla szeregowych z białego metalu)Dz. Rozk. Rozkazów MSWojsk. nr 18 z 14 września 1932 roku, poz. 228..
4 marca 1938 roku minister spraw wojskowych generał dywizji Tadeusz Kasprzycki zarządził noszenie przez żołnierzy batalionu na kołnierzach kurtek i płaszczy emblematu wyobrażającego kotwicę. Emblemat ten dla oficerów i chorążych był haftowany nićmi metalowymi, oksydowanymi na stare srebro, a dla pozostałych podoficerów i szeregowców był wykonany z białego matowanego metalu. Jednocześnie minister zezwolił podoficerom zawodowym na noszenie przy ubiorze poza służbowym emblematów haftowanychDz. Rozk. Rozkazów MSWojsk. nr 2 z 4 marca 1938 roku, poz. 22..
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bataliony piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Jednostki wojska przydzielone do Marynarki Wojennej Kategoria:Wojsko Polskie w Wejherowie Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1931 Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1939