W 1994 roku Marini powrócił do trzecioligowego Argentino de Rosario, skąd po roku przeszedł do grającego w drugiej lidze zespołu Club Atlético Douglas Haig z siedzibą w Pergamino. Po nieudanych sześciu miesiącach, podpisał umowę z drugoligowym Arsenalem de Sarandí – tam z kolei od razu wywalczył sobie miano czołowego zawodnika ekipy i w sezonie 1995/1996 został wicekrólem strzelców Primera B Nacional, ustępując jedynie Adriánowi Czornomazowi. Bezpośrednio po tym został graczem kolejnego drugoligowca – ekipy San Martín de San Juan, gdzie jako niekwestionowana gwiazda drużyny spędził kolejne pięć lat. Nie zdołał awansować ze swym klubem do najwyższej klasy rozgrywkowej, jednak do dziś jest najlepszym strzelcem w historii występów San Martín w drugiej lidze (66 goli) i uznaje się go za jedną z klubowych legend.
W 2001 roku Marini wyjechał do Włoch, gdzie przez kilka miesięcy grał w piątoligowym Tivoli Calcio. Po europejskim epizodzie powrócił do ojczyzny, gdzie przez pół roku bez poważniejszych osiągnięć pozostawał zawodnikiem trzecioligowego Juventud Unida Universitario z siedzibą w San Luis.