Łeopold Iwanowycz Łewycki (, ; ur. 7 sierpnia 1906 w Burdiakowcach, zm. 14 maja 1973 we Lwowie) – malarz, grafik, rzeźbiarz. Był synem Polaka i Ukrainki.

Życiorys Urodzony 7 sierpnia 1906 r. w Burdiakowcach jako syn kowala Jana Lewickiego i Olhi z domu Bluss. Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Czortkowie, a po jego ukończeniu studiował od roku 1925 prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, ale szybko zamienił je na studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Początkowo studiował rzeźbę u Ksawerego Dunikowskiego, potem grafikę u Józefa Mehoffera i malarstwo u Władysława Jarockiego. Kontynuował studia w Paryżu 1930/1931 w paryskiej filii Akademii, kierowanej przez Józefa Pankiewicza. W czasie pobytu w Paryżu skrystalizowały się jego lewicowe poglądy. Został wydalony z Francji w roku 1931 za udział w demonstracji pod Ścianą Komunardów na cmentarzu Père-Lachaise organizowanej przez Francuską Partię Komunistyczną.