Mnich Warsonofiusz wyróżniał się pobożnością swojego życia na tyle, że dowiedział się o nim metropolita moskiewski Makary, który podniósł go do godności igumena i wyznaczył na przełożonego Metodiewskiej Pustelni Nikoło-Piesznoskiej, położonej w okolicach Dmitrowa. W 1553 w monasterze tym przebywał, w drodze do Monasteru Cyrylo-Biełozierskiego, car Iwan IV Groźny. Zwrócił on uwagę na przełożonego klasztoru jako na człowieka znającego język tatarski. W związku z tym spotkaniem w 1555 Warsonofiusz został skierowany do nowo powstałej eparchii kazańskiej, razem z jej pierwszym biskupem Guriaszem oraz byłym ihumenem monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Staricy Germanem. Otrzymał godność archimandryty i polecenie stworzenia w eparchii kazańskiej nowego klasztoru. Duchowny dotarł na miejsce 27 lipca 1555 razem z mnichami monasteru, którym dotąd kierował: Tichonem, Teodorytem, Hiobem, Andronikiem, Sylwestrem oraz mnichem z Monasteru Spaso-Andronikowskiego, Symeonem. W 1556 stworzyli oni klasztor Przemienienia Pańskiego położony w obrębie Kremla kazańskiego.