Charakterystyka Klasyczna chruszczowka ma nie więcej niż 5 pięter, licząc z parterem. Wynikało to z założeń radzieckich projektantów, którzy uważali, że pięć pięter to maksymalna wysokość, jaką mieszkaniec może pokonać po schodach bez nadwerężania swojego zdrowia. Brak windy zwiększał jednocześnie możliwość stworzenia dodatkowego metrażu mieszkalnego. Mieszkania typowej chruszczowki miały najczęściej dwa pokoje o wysokości 2,5 metra i powierzchni 15–18 m² (duży pokój – salon) i 9–12 m² (mały pokój – sypialnia). Początkowo była to konstrukcja o szkielecie wyłącznie stalowym, jednak później, z powodu zbyt dużego zużycia tego strategicznego metalu (16 kg na 1 m³ budowli), zastąpiono go szkieletem żelbetowym (3,75 kg na 1 m³).
Przypisy
Kategoria:Budynki mieszkalne Kategoria:Historia architektury współczesnej Kategoria:Gospodarka ZSRR