Reinhold Begas (ur. 15 lipca 1831 w Schönebergu, zm. 3 sierpnia 1911 tamże) – niemiecki rzeźbiarz i malarz, syn malarza Carla Josepha Begasa. Jest uważany za głównego reprezentanta berlińskiej szkoły neobaroku.

Życiorys Naukę rozpoczął u rzeźbiarza Ludwiga Wilhelma Wichmanna w Berlinie. W latach 1846–1851 był uczniem Christiana Daniela Raucha w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych, kierowanej w latach 1846–1851 przez Johanna Gottfrieda Schadowa. Begas został w roku 1848 współpracownikiem Raucha. Dzięki uzyskanemu stypendium przebywał w latach 1856–1858 w Rzymie, gdzie poznał Arnolda Böcklina i Anselma Feuerbacha.

W roku 1861 został powołany do Arcyksiążęcej Saskiej Szkoły Sztuk Pięknych w Weimarze. W roku 1863 powrócił do Berlina. W okresie 1863–1864 przebywał powtórnie w Rzymie, 1865-1869 w Rzymie, 1869–1870 działał w Rzymie i Paryżu, po czym osiadł na stałe w Berlinie.

Od roku 1871 do końca życia był członkiem berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1883 otrzymał Pour le Mérite za Naukę i SztukęReinhold Begas na liście odznaczonych

Monumentalne dzieła Begasa ukształtowały oblicze Berlina epoki Cesarstwa. Dzięki uznaniu cesarza Wilhelma II otrzymywał zlecenia na reprezentacyjne pomniki, jak np. pomnik cesarza Wilhelma I i pomnik Bismarcka przed Reichstagiem (obecnie na pl.