W niektórych scenach Debie i Noé zdecydowali o użyciu dodatkowego barwnego oświetlenia, które miało odzwierciedlać nastroje bohaterów. Zastosowano wtedy czerwone, zielone i niebieskie automatyczne oświetlenie klubowe. Stosowano też oświetlenie stroboskopowe, programowane razem ze światłami klubowymi. Unikano niebieskiego światła, ponieważ twórcy filmu nie wiązali tej barwy z marzeniami sennymi. Operatorem kamery w większości scen był Noé, jedynie w kilku scenach z Oscarem biegnącym ulicą kamerę obsługiwał Debie, który jest wyższy.
Muzyka Noé zaprosił Thomasa Bangaltera z Daft Punk, autora muzyki do Nieodwracalne, do stworzenia muzyki na potrzeby Enter the Void. Jednak Bangalter pracował już nad muzyką do innego filmu, Tron: Dziedzictwo. W zamian zaoferował skompilowanie ścieżki dźwiękowej z utworów innych artystów, by urzeczywistnić wizję „wiru dźwięków” Noégo. W czołówce filmu wykorzystano utwór „Freak” LFO. Sceny z dzieciństwa Oscara i Lindy zilustrowane są nagraniem Delii Derbyshire Arii na strunie G Bacha. W scenie halucynacji Oscara po DMT słychać początek utworu „ANS” grupy Coil.