Rozgrywki 1988/1989 Herrera spędził w beniaminku ligi meksykańskiej, Club Santos Laguna z Torreón. Latem 1989 powrócił do Atlante, gdzie występował przez kolejne sześć lat, z roczną przerwą na grę w kolejnym beniaminku, Querétaro FC. Jako gracz Atlante zdobył tytuł mistrza Meksyku w sezonie 1992/1993, za to w 1994 roku dotarł do finału Pucharu Mistrzów CONCACAF. W połowie 1995 roku został zawodnikiem Toros Neza, gdzie podczas czterech lat w roli podstawowego gracza odniósł największy sukces w historii klubu – wicemistrzostwo Meksyku w wiosennym sezonie Verano 1997. W późniejszym czasie już po raz czwarty powrócił do swojego macierzystego Atlante, gdzie zakończył karierę piłkarską w wieku 32 lat.

Kariera reprezentacyjna Jako nastolatek Herrera wielokrotnie występował w juniorskich i młodzieżowych reprezentacjach – wziął udział między innymi w Turnieju w Tulonie oraz w 1987 roku w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata U-20 w Chile. W seniorskiej reprezentacji Meksyku dał mu zadebiutować selekcjoner Miguel Mejía Barón, 4 kwietnia 1993 w przegranym 1:2 spotkaniu z Salwadorem, wchodzącym w skład eliminacji do Mistrzostw Świata 1994, na które jego drużyna ostatecznie się zakwalifikowała, jednak on sam został dyscyplinarnie wyrzucony z kadry i z tego powodu nie znalazł się w składzie na światowy czempionat.