W styczniu 1994 po raz drugi wyemigrował do Hiszpanii, tym razem podpisując kontrakt z UE Lleida, z którym na koniec sezonu 1993/1994, mimo regularnej gry w wyjściowej jedenastce, zanotował spadek do drugiej ligi.

Latem 1994 Matosas został ściągnięty przez swojego rodaka, trenera Víctora Espárrago, do Realu Valladolid, z którym uplasował się w dolnej części tabeli, po czym po raz kolejny powrócił do Ameryki Południowej, tym razem zasilając brazylijski zespół Athletico Paranaense z siedzibą w Kurytybie. Po upływie sześciu miesięcy po raz kolejny zmienił barwy klubowe, przechodząc do EC Goiás. Z tą drużyną w 1997 roku wygrał rozgrywki ligi stanowej – Campeonato Goiano. W 1998 roku odszedł do kolumbijskiego klubu Deportes Tolima z miasta Ibagué, gdzie spędził kolejne pół roku, nie zdobywając żadnego trofeum, a następnie po dziesięciu latach gry za granicą wrócił do ojczyzny, zostając graczem stołecznego Rampla Juniors. W 1999 roku przeszedł do beniaminka ligi chińskiej – Tianjin Teda, którego barwy reprezentował przez następne dwa lata bez większych sukcesów.