Ferdinand Ries (ochrzcz. 28 listopada 1784 w Bonn, zm. 13 stycznia 1838 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki pianista i kompozytor, starszy syn Franza Antona Riesa.
Życie Ferdinand spędził dzieciństwo w rodzinnym domu a pierwszych lekcji gry na skrzypcach i fortepianie udzielał mu ojciec. Od piątego roku życia gry na wiolonczeli uczył go słynny wiolonczelista Bernhard H. Romberg. Około 1797 roku spędził owocne dziewięć miesięcy w Arnsbergu, gdzie ukończył naukę gry na skrzypcach. W 1801 roku w Monachium studiował krótko pod okiem Petera von Wintera, zarabiając pieniądze dzięki kopiowaniu muzyki. Dzięki zarobkowi mógł opłacić wszystkie wydatki i zaoszczędził wystarczająco pieniędzy by, zaopatrzony w list polecający od ojca, udać się w październiku 1801 roku do Wiednia do L. van Beethovena. Beethoven przyjął syna swojego starego nauczyciela bardzo dobrze. Następne trzy lata Ries spędził w Wiedniu studiując u Beethovena, oraz tymczasowo pełniąc funkcję jego osobistego sekretarza oraz kopisty. Beethoven uczył Riesa gry na fortepianie, mimo to wysłał go na naukę kompozycji do J.G. Albrechtsbergera.