Bruno Gröning (ur. 30 maja 1906 w Oliwie jako Bruno Grönkowski, zm. 26 stycznia 1959 w Paryżu) – niemiecki uzdrowiciel duchowy. Popularny w Niemczech po zakończeniu II wojny światowej na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych.
Życiorys Urodził się w Oliwie jako czwarte z siedmiu dzieci Margarethe Grönkowski i robotnika budowlanego Augusta Grönkowskiego. W młodości wiele razy zmieniał szkoły i imał się różnych zajęć (kupiectwo, stolarstwo, cukiernictwo, pracownik poczty). W czasie wojny pracował w fabryce Siemensa jako elektromonter, a przed jej rozpoczęciem w roku 1936 wstąpił do NSDAP. Grönkowski ożenił się z Gertrudą Cohn, z którą miał dwóch synów. Harald (ur. 1930) zmarł w 1939 z powodu choroby serca, a Günther (ur. 1940) na zapalenie płuc.
Bruno Gröning w 1943 roku został powołany do Wehrmachtu, w 1944 został ranny, a rok później dostał się do sowieckiej niewoli. Został zwolniony po miesiącu i po spotkaniu z żoną udał się do Dillenburga. Zyskał sławę jako uzdrowiciel, dzięki rzekomemu wyleczeniu chłopca, który nazywał się Dieter Hulsmanna. Między marcem a czerwcem 1949 roku przebywał w rezydencji Hulsmannów w Herford, gdzie jednego dnia przybyło 5 tysięcy osób. Po tym wydarzeniu władze landu Północnej Nadrenii Westfalii wydały mu zakaz udzielania porad i nauczania.