mały|180px|Grób Andrzeja Zawadowskiego i Feliksa Pendelskiego na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Andrzej Witold Teodor Zawadowski ps. „Gruby”, „Andrzej Gruby” (ur. 8 kwietnia 1922 w Warszawie, zm. 6 czerwca 1943 pod Wolą Pękoszewską) – podharcmistrz, sierżant podchorąży Armii Krajowej, komendant hufca „Południe” warszawskich Grup Szturmowych.
Lata młodzieńcze Był synem Witolda Zawadowskiego, pułkownika Wojska Polskiego, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej, profesora Uniwersytetu Warszawskiego, radiologa w Wojskowym Szpitalu Ujazdowskim oraz Marii Antoniny z d. Jastrzębiec-Popławskiej. Miał czterech młodszych braci, z których dwóch zginęło w czasie II wojny światowej.
Początkowo uczył się w prywatnej szkole Wojciecha Górskiego, a później w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie zdał maturę w 1939. W 1933 r. wstąpił do 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, zwanej „Pomarańczarnią”. We wrześniu 1939 r. wyjechał z matką oraz braćmi do Łucka na Wołyniu. Do Warszawy powrócił na początku 1940 r.