orca ater. Żywią się one wyłącznie rybami. Są szczególnie znane z dobrych kontaktów z ludźmi i bardzo często obserwowane z bliska przez turystów czy kajakarzy, którym nigdy nie czynią krzywdy. Klan orek osiadłych południowych posiada trzy pomniejsze grupy: grupę J, grupę K oraz grupę L. Wszystkie trzy grupy często podróżują wspólnie. Na czas lipca 2024 roku cały klan liczy 73 osobników (grupa J - 25, grupa K - 15, grupa L - 33). W przeciwieństwie do osiadłych, orki wędrowne żyją zwykle w mniejszych stadach po kilka osobników, ponieważ w przeciwieństwie do osiadłych polują na ssaki, które posiadają bardzo dobry słuch i łatwiej się płoszą przed większym stadem. Także jednak tworzą spokrewnione społeczności o wspólnym dialekcie i bywa, że na morzu łączą się w duże grupy celem polowania na wielkie walenie. Połączona grupa myśliwych może wówczas liczyć nawet kilkadziesiąt osobników. Również do polowań na delfiny, które należy osaczyć, zwykle łączą się co najmniej 2-3 stada orek. Pożywienie i polowanie mały|Polowanie orek na krabojada foczego mały|Orka wynurzająca się na plażę w celu złapania uchatkiOrka jest drapieżnikiem szczytowym, generalistą o zróżnicowanej diecie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Orka oceaniczna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.