Od maja do lipca 1920 roku był adiutantem komendanta linii demarkacyjnej podczas plebiscytu na Śląsku Cieszyńskim.
W lipcu 1920 roku został awansowany do stopnia podporucznika w składzie oddziału wydzielonego podpułkownika Romana Abrahama, biorąc udział w walkach wojny polsko-bolszewickiej. Za swą postawę podczas wojny został odznaczony Krzyżem Walecznych. W 1921 roku urlopowano go z wojska, umożliwiając mu zdanie matury i ukończenie studiów. Dwa lata później ukończył Wyższe Kursy Ziemiańskie we Lwowie. 10 stycznia 1924 roku ożenił się z Zofią Turnau i osiadł w otrzymanym w posagu majątku w Zgłobicach koło Tarnowa. Przeniesiony do rezerwy w stopniu porucznika, otrzymał przydział do 5 pułku strzelców konnych w tarnowskim garnizonie. Pracował w Składnicy Kółek Rolniczych w Tarnowie. Zaangażował się również w politykę: został członkiem Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem i reprezentował go w Radzie Wojewódzkiej w Krakowie, działał również w Związku Legionistów Polskich.